AKILLA YARATICI BULUNABİLİR Mİ, PEYGAMBERLER OLMADAN BULUNAMAZ MI?

DİYORLAR Kİ;

Bazı teistler diyor ki; “yaratıcıyı bulmak için peygamberlere gerek yoktur, akılla da yaratıcı bulunabilir.” Buna karşın bazı teistler de “peygamberler olmasaydı yaratıcıyı bulamazdık.”

DİYORUM Kİ;

İnsan beynine ve aklına, duyu organlarımızdan gelen veriler, kimyasal yolla beyne ulaşır ve akıl bu verileri kapasitesi oranında işleyerek bir çıktı, hüküm, karar üretir. Yani gözlerinizle gördükleriniz, kulaklarınızla işittikleriniz, derinizle dokunduğunuz, dilinizle tattığınız, burnumuzla kokladığımız bazı veriler toplarız. Bu veriler biyokimyasal olarak beynimizde işlenir. Bu işlem sonucunda aklımız renk, şekil, boy, en, derinlik, ağırlık, sertlik, yumuşaklık, ekşi, tatlı, kokusal bir karar üretir. Çevremizi bu duyu organları ile algılarız. Kısaca aklımız bizim duyu organlarımıza ve bu organlardan gelen verilere BAĞIMLIDIR! Bu veriler olmadan aklımızın bir çıktı, karar üretmesi İM KAN SIZ DIR!

O yüzden insanoğlu sadece çevre değil “yaratıcı” iddiasını sorgularken de bu somut duyulara muhtaçtır. Göremeyen, duyamayan, dokunamayan, tadamayan, koklayamayan bir canlıya YARATICI KAVRAMINI ANLATAMAZSINIZ! Çünkü akla veri girişi olamaz. Veri girişi olmayan akıl da çıktı, karar üretemez. İnsan SOMUTLAR, VERİLER ÜZERİNDEN KARAR VERİR!

Hemen bazıları “Sen aklını görebiliyor musun, sevgiyi, kızmayı, kini, kıskançlık, nefret, intikam, aşk görebiliyor musun, enerjiyi görebiliyor musun?” vb. diyecekler. Yani yaratıcıyı da duygular gibi görünmez sanıyorlar.

Evet bu saydığınız duyguların hepsi, beş duyu organımıza dayanan, somut kaynaklara dayanmaktadır ve somut kaynaklar sayesinde varlığını anlayıp, deneyleyip, doğrulayıp görebiliyoruz. Aklın ve sevginin varlığını, insanı somut olarak gördüğüm için görebiliyorum. Aklın varlığını deneyleyebiliyorum. Enerjiyi, somut kaynak ve somut etkileri aracılığı ile deneyleyerek, test ederek görebiliyorum. Hatta ısı, ışık, hareket olarak görebiliyorum. Test edebiliyorum.

“Bak toprak, çiçek, böcek bunları kim yarattı?” dediğinizde karşımda bunları yaratan somut bir varlık göremiyorum. Ha derseniz ki doğa bunları bize veriyor, bu durumda doğayı yaracı kabul etmiş olursunuz ki insan da doğanın bir parasıdır.

Birileri cevap olarak soyut tanım yapıp (O soyut tanım Allah oluyor), “Bak işte bunları da Allah yarattı” diyor. İyi de yaratıldı dediklerinizin kaynağı olan Allah’ı, somut olarak göremiyorum, deneyleyemiyorum, test edemiyorum ve doğrulayamıyorum ki… “Ha ama o görünmez” deyip kaynaksız, olmayan, görünmez olana inanmamızı istiyorsunuz! Kısaca aklımızla, duyu organlarımızla dalga geçiyorsunuz!

Bu nedenle görünmeyen bir yaratıcıyı, aklın çalışma prensibini bilen ve aklını kullanan birisine kabul ettiremezsiniz.

Gelelim “peygamberler olmasaydı yaratıcıyı bulamazdık.” İddiasına…

Sizlerin peygamber dedikleriniz, senin benim gibi sıradan insanlardı. Peygamberlerin senden, benden ne gibi fazladan bir özelliği, üstünlüğü var ki, “yaratıcıyı” bizler bulamadığımız, ulaşamadığımız ve iletişim kuramadığımız halde onlar bunu yapabiliyor olsunlar? Peygamber dediklerinizde de sizler, bizler gibi iki göz, bir burun, iki kulak, iki el, iki ayak, bir dil, bir beyin vardı. Sizin bizim gibi yaşayan insanlardı. Uçamıyor, görünmez olamıyor, aynı anda farklı yerlerde olamıyor, şekil değiştiremiyorlardı. Yani onlar da bizler gibi duyu organları ile akıl yürüten insanlardı. Fazladan beyin ve akılları da yoktu. Bizler, aynı duyu organları ile yaratıcıya ulaşamıyorken, onların “yaratıcıya” ulaşacak fazladan duyu organları mı vardı?

Vahiy diyenleri duyar gibiyim. Allah’ın varlığını ispatlamadınız ki, Allah’ın vahiy gönderdiğini ispatlayasınız. O zaman önüne gelen vahiy aldığını iddia ettiğinde, inanmak zorundasınız. Gaibten, olmayan şeyden emirler aldığını sözler işittiğini iddia etmek ya akıl hastalığıdır ya da sahtekarlıktır.

Sözün özü… İnsanlık ne aklı ile ne de peygamber denilen şahıslar ile varlığı iddia edilen “yaratıcıya” ulaşması mümkün değildir. Olmayan şeye ulaşamazsınız!

Sağlık, akıl ve bilimle kalın.

M.ALİ AKEL