Mekke kuşatması sırasında büyük hasar gören kabeyi mekke valisi Abdullah, temellerine kadar yıktırıp yeniden inşa ettirdi.

Diğer taraftan Yezid'in ölümü üzerine yerine önce oğlu II. Muaviye, iki ay sonra onun da ölümü üzerine Mervan b. Hakem halife oldu.

Emevi ailesinden iki yöneticinin art arda ölümüyle kargaşa çıktı.

Fakat Mervan b. Hakem, kısa zamanda duruma hâkim oldu.

Bu mücadeleler devam ederken, 7 Mayıs 685′te Mervan öldü ve yerine oğlu Abdülmelik geçti.

Karışıklıklar devam ediyordu. Müslümanlar ikiye bölündü.

Karışıklıkları bastırıp duruma hakim olan Abdülmelik, hiç zaman kaybetmeden ünlü komutanı Haccac b. Yusuf’u bir orduyla Mekke üzerine gönderdi.

Mekke kuşatmasında şehir 6 ay direndi.

İnsanlar mancınık atışlarından korunmak için kabeye sığındı.

Haccac, hiç tereddüt etmeden mancınıkları kabeye çevirdi ve kabeyi içine sığınan insanlarla birlikte yerle bir etti.

Kuşatmanın dördüncü ayında evlerde yiyecek bir şey kalmadı.

Birçok mahallede bulaşıcı hastalıklar ortaya çıktı.

Haber gönderilemiyor, yardım gelmiyordu.

Bu dönemde zor şartlar altında kalırsa domuz eti, caiz olmayan hayvan ve hatta insan eti bile yenebileceği yönünde fetvalar verildi.

Kaynakların çoğunda, kuşatma altında çok zor günler geçiren Müslümanların hakaret amacıyla Haccac tarafından kendilerine mancınıkla atılan köpekleri bile yemek zorunda kaldıkları anlatılmaktadır.

Abdullah, durumun çok kötüye gittiğini ve başka bir çıkış yolu olmadığını görmüştü.

Teslim olmak yerine ölümü tercih etti.

Kuşatmayı yatmak için bir taarruz yaptı ve vuruşarak öldü (1 Ekim 692).

Adı, zamanla zulüm ve zorbalıkla özdeşleşecek olan Haccac;

Büyük bir vahşet ve gururla Abdullah b. Zübeyr’in başını kestirerek Suriye’ye gönderdi.

Haccac, haram ayda haram kılınan bir bölgede kan dökmekten,

Allah’ın evini taşa tutmaktan ve Kabe’nin içine sığınan insanları bile katletmekten çekinmemişti.

Kerbela’dan sonra Mekke ve Medine katliamlarıyla Müslüman sahabenin tamamı öldürülmüş sayılırdı.

Geride sesi çıkacak, karşı koyacak, Müslümanlara önderlik yapacak kimse kalmamıştı.

İslama tam bir karşı devrim yapılmıştı.

Emevilerin artık kurana ekledikleri ve çırardıkları ayetlere gık çıkacak kimse yoktu.

Hepinizin de tahmin edeceği üzere bu olaylar sırasında ebabil kuşları yine ortada yoktu.

Başar Kahraman